Saturday, March 29, 2008

Inmersión en Oreghón

7 comments:

gustavo harvey said...

Afogou contigo Mopunganita?

Botamos-che de menos... volve aginha!

Beijos!

(refiro-me a ti nom à gravata, hahaha)

Elianinha said...

Que pasada...

Marla Singer said...

Como mola!! Aínda que me entra un frío...
¿Saíches a probar a experiencia de afundirse na neve?
Bicos!!!

Arale Norimaki said...

Mr. Harvey, non se me preocupe!! Mopunganita esta sana e salva, anque un pouco aburrida pola hibernacion a que a sometin a causa da fronte fria que cheghou a Oreghon.
Pronto volvo pero antes teño que sacar a Mopunganita de paseo!

Eli, mola mogollon...e vicia malia o frio...

Marla, o frio vaise a base de ir correndo pra buscar novos lugares onde nos que non partirse a crisma ao saltar...vaia se probei...a foto e a testemuña ;)

Beijinhos aos tres!!

ak said...

que envexa, polas compostelas estamos abafados co calor.
eu son mais de clima frio e escuridade

A Raíña Vermella said...

Que guai, encantaríame probar a afundirme na neve... ben enfundada nunha parka de gore-tex, claro. Un bico transoceánico.
P.D: tres días despois, en Compos volve facer un frío invernal. Foi o famoso verán indio.

Arale Norimaki said...

AK, xa oín que durante uns días as palmeiras da Alameda semellaban a arbore máis autóctona. Aquí o tempiño segue tolo, hai dúas semanas queimei as orellas co sol, hai unha nevou e hoxe chuzos de punta... seica son cousas oreghonianas.

Raiña, pois recoméndocho, iso si, se tamén podes conseguir pantalóns de chuvia mellor. Senón leva muda, porque é ben dificil non rematar enchoupado.

Obrigada pola visita, malia o morto do recuncho. Apertas dende Cascadia!